Caligula Bütün Oyunları 2

9,0/10  (17 Oy) · 
39 okunma  · 
14 beğeni  · 
689 gösterim
CALIGULA: […] Kim cüret edebilir seni yargılamaya şu yargıçsız, şu kimsenin masum olmadığı dünyada! Tarihin şahit olduğu en acımasız tiranlardan biri olan, adı zorbalık, gaddarlık ve delilikle bir anılan İmparator Caligula, Camus'nün sahnesinde, imkânsız olana, gökteki aya sahip olma arzusunun peşinde, halkının felaketine, mutlak zaferine doğru yürüyor. 

Albert Camus 1944 yılında son şeklini verdiği Caligula'da, sevdiği kadının ölümünün ardından mutluluğu, özgürlüğü, gücü ve ahlaki değerleri sorgulamaya başlayan genç yaştaki Roma imparatorunun, "göğü denize çalmak, çirkini güzele katmak, kederi neşe kılmak", yok olanı var etmek adına, sınırsız güçle imtihanını sahneye taşıyor. İmparator Caligula, her şeyin yegâne sahibi olmasına rağmen, insanların öldüğü ve mutlu olmadıkları bu dünyada mevcut olanlarla yetinmeyecek, imkânsız olanı elde etmek uğruna, imparatorluğunu bir korku ve zulüm zindanına dönüştürecektir. Tüm ahlaki değerleri ve yasaları inkâr eden Caligula, delilikle yaftalanmak pahasına, son nefesine kadar aklın ve vicdansızlığın yolundan vazgeçmeyecek, bu uğurda hem kendini hem sevenlerini hem de bütün Roma halkını yıkıma götürecektir. 
Albert Camus'nün bütün oyunları Can Yayınları'nda.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Mart 2015
  • Sayfa Sayısı:
    136
  • ISBN:
    9789750724169
  • Orijinal Adı:
    Caligula
  • Çeviri:
    Ayberk Erkay
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Nermin Güneş 
24 Ara 2016 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 9/10 puan

İki ilk bir arada oldu benim için Albert Camus ve oyun...Kitaptan son bir alıntı ile yorumumu bitirmek istiyorum.[...]Kim cüret edebilir seni yargılamaya şu yargıçsız, şu kimsenin masum olmadığı dünyada!

Fatih Kurt 
 05 Şub 13:48 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Bir kayıpla başlar kitap. Caligula, Drusilla'sını kaybeder. Ama bu kayıp Caligula için bir kazanca dönüşür. Birtakım ahlaki değerleri sorgulayarak, yaşamı anlamasını sağlar ona göre bu kayıp. Mutlak iktidar olma yolunda bir dönüm noktasıdır.
Güç ve ahlak. İkisini birlikte yorumlamak çoğu zaman imkansızdır. Ve İmparator Caligula imkansızı ister. İkisini de kendince yorumlar. Doğru ya da yanlış fark etmez. Aslolan gücün sahibi olmak.
Caligula'ya göre insanlar; "Ölmeye mahkum ve mutsuz yaratıklardır." Ölüm ise ona; yakınlarını öldürdüğü kişilerden değil, gururunu incittiği aptal yaratıklardan gelecektir. Ve ona göre, yalnızlığa mahkum olacaksa insan, ne zaman olacağı fark etmez. Onu olduğu gibi kabul edenlerin ölümünde bulacaktır bazı şeylerin anlamını Caligula.
Ve gerçek acı, insanın sevdiğini kaybetmesi değil, kederin yüreğinden silinmesidir.
Mesele acı veya keder de değildir.
"Bütün mesele imkansızın kendisi! Mümkün olmayanı mümkün kılmak bütün mesele." Öyleyse Scipion'un deyişiyle "en büyük günahı" işlememek için bir sebep var mıdır gücün karşısında?
İşte budur insan olmak. Şu sözlerle anlatır Caligula bunu: "Ne acıymış meğer, ne yamanmış insan olmak!" Böylece aşktan da vazgeçmelidir insan, her şeyden olduğu gibi.
Ve tüm bunlara rağmen gülerek haykırır Caligula:
"Yaşıyorum hâlâ!"
Ah Caligula ah! Bir yetebilseydi yüreğine aşk..

Kitaptan 39 Alıntı

Black Garden 
 27 Tem 2017 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Bu dünyanın bir kıymeti yoktur ve bu hakikati kabullenmeyen özgürlüğüne kavuşamaz.

Caligula, Albert Camus (Sayfa 34)Caligula, Albert Camus (Sayfa 34)
Leva 
01 Ağu 2017 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Tutku, zulümdür bir parça...

Caligula, Albert Camus (Can Yayınları)Caligula, Albert Camus (Can Yayınları)

Ne severim oysa yüreğin acısını gizleyen yüzleri.
Senin yüzünde keder var ama yüreğinde yokmuş meğer.

Caligula, Albert CamusCaligula, Albert Camus
İlayda G. 
25 Eki 2016 · Kitabı okudu · Puan vermedi

 Birini sevmek, onunla birlikte yaşlanmaya razı olmak demek.

Caligula, Albert Camus (Ara Yayıncılık)Caligula, Albert Camus (Ara Yayıncılık)

"Kim cüret edebilir seni yargılamaya şu yargıçsız, şu kimsenin masum olmadığı dünyada!"

Caligula, Albert CamusCaligula, Albert Camus

Babama göre başımızı sokacak bir yerimiz ve kitaplarımız varsa, bize gereken her şey var demekti."

Catherine Camus (Albert Camus'un kızı)

Caligula, Albert CamusCaligula, Albert Camus

Her yutkunuşum karanlığa gömüyor dünyayı, tiksiniyorum insanlardan. Ne acıymış meğer, ne yamanmış insan olmak.”

Caligula, Albert CamusCaligula, Albert Camus
Leva 
01 Ağu 2017 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Yalnızlıkmış! Sen kimsin adını anacak yalnızlığın? Sen nereden bileceksin yalnızlığı? Sen o şairlerin, sen o âcizlerin yalnızlığını bilirsin ancak! Yalnızlık! Söyle bana hangi yalnızlık? Ah, kim tadabilmiş yalnızlığı, kim? Kimse! Asla! Nereye gitsen peşinde geçmişin yükü, geleceğin yükü! Bırakmaz peşini aldığın canlar. Ah ama sanma ki yalnız onlar! Bil ki mahkûmsun yürümeye sonsuza dek sevdiklerinle, sevmediklerinle, sevenlerinle, pişmanlıklarınla, arzularınla, acılarınla, sevinçlerinle, bil ki bırakmayacak peşini orospular, bırakmayacak peşini tanrılar! (Scipion’u bırakır ve sedirine doğru geriler) Ah yalnızlık! Benzemez başkasına benim yalnızlığım, dört yanımı sarmış hortlaklar, kalmışım biçare, neler vermezdim tatmak için gerçek bir yalnızlığı, bir ağacın sessizliğini, titreyişini! (Ansızın yorgun düşer, oturur.) Yalnızlıktan bahsetme bana Scipion! Benimkisi başka, dişler gıcırdıyor benim yalnızlığımda, kulağımı tırmalıyor uğursuz haykırışlar, gaipten uğultular. Koynumda bir kadın, gece örterken üstümüzü ve ben sanırken etimin nihavet yatıştığını, sanırken ölümle yaşam arası bir yerde ben olana nihayet dokunacağımı, o an uyanıyor yalnızlığım her defasında, yanı başımda kadın sere serpe, kasıklarına sinmiş keskin bir koku ve sarıyor o koku benim yalnızlığımı.

Caligula, Albert Camus (Can Yayınları)Caligula, Albert Camus (Can Yayınları)
4 /