Çok keyifli güzel bir kitaptı. Ayfer Tunçtan okuduğum ikinci kitaptı ve ikisi de gayet keyifliydi.
Üniversitede hoca olan şehnazın evli sevgilisi ve (aynı zamanda hocası,) annesi ve anneannesi ile küçük bir hayatı vardır. Annesi genç yaşta dul kalmıştır. Kızını annesi ile büyümüştür. Annanneside genç yaşta dul kalmış bir kadındır. Ülkemizde tek başına yaşayan kadınların kendi hayatlarını yaşamaktan ziyade diğer insanlardan aman laf gelmesin diye kontrollü yaşamaya çalıştıkları hayatıda anlatıyor aslında. Tek olumsuz yanı şehnazın düşüncelerini bitmek bilmeyen bol virgüllü cümlelerle anlatması. İnsan okurken yoruluyor.
Keyifle okunan bir kitap. Kişi kişi başlıklar halinde geçişlerde ilerliyor. İlk başta kim kim karışıyorsun ama sonra anne ve kızının çocukluklarını, olgun evli dönemlerini anlattığınj anlıyorsun. Mesele anne ve babası ayrılan ve babasında kalan bir kız çocuğunun hayatla ilgili sancıları sevilmeme terk edilme duygusuyla boğuşması. Bu duygu olgunluk dönemine ve kızına kadar etki ediyor. Kızı da aynı duygular içinde. Bir çok olay malma istasyonunda başlıyor ve malma istasyonunda son buluyor. Beklemediğim bir sonla bitti. Şaşırdım. Zaman ayırmaya değer bir kitap olmuş.