Başlangıçta basım hatası mı var, neler oluyor diye düşünerek okumaya başladım. Sanırım bu kitabı okuyan herkes ilk sayfalarda aynı şeyi yaşamıştır.
Kitapla ilgili söylenecek çok fazla şey var ama bunların çoğu ister istemez spoiler’a giriyor. Kimsenin bu kitabı ilk kez okuma hevesini kaçırmak istemem. Çünkü Algernon’a Çiçekler, günümüzde zaten modern klasik olarak kabul edilen ve etkisi uzun süre insanın içinde kalan bir kitap. Okurken ister istemez şu soruyla baş başa kalıyorsunuz: Bilmek gerçekten her zaman bir kazanım mı, yoksa bazı kayıpları da beraberinde mi getiriyor?
Bu kitap bana duygusal zekanın ne kadar önemli olduğunu bir kez daha hatırlattı. Zekanın tek başına yeterli olmadığını, insanı asıl insan yapan şeyin başka yerlerde saklı olduğunu düşündürdü.
Dün bu kitaba başlayan, konusu hakkında hiçbir şey bilmeyen kendimi şu an gerçekten çok kıskanıyorum.
" ve Herne ise mutlaka okunmaya çabalanması gereken bir kitap. :)"
#k:26073f Daniel Keyes
"Birkaç yönden ona benzediğimi kabul etmeliyim, ama tevazu ve geri planda kalmak bunlara dahil değil. Bu özelliklerin bir insana bu dünyada ne kadar az şey getirdiğini öğrenmiş bulunuyorum."
"Dinle beni, en iyileri bile kendini beğenmiş ve dayatmacıydı. Beni kendilerini daha üstün hissetmek ve kendi yetersizlikleri içinde güvende kalabilmek için kullandılar. Bir moronun yanında herkes kendisini zeki hissedebilir.”