Tuğçe
@Vtugce
6 Şubat 1995
293 okur puanı
Ekim 2016 tarihinde katıldı
8/10
2026 41. kitabı
Nilgün Marmara’nın Daktiloya Çekilmiş Şiirler kitabı bitti. Bu kitabın yayımlanmasını vasiyet etmiş... Ne üzücü bu kadar dünyanın, ruhun farkında olanların yalnızlaşıp dünyayı terk etmesi. Oysa ne büyük bir birikimi varmış. Kitapta Isis ve Osiris mitinden, Tarkovski filmlerine; Rainer Werner Fassbinder/ Petra von Kant’tan, Hristiyan mistisizminin sembolü olan Karmelit Rahbeleri ile Azize Thérèse’e kadar daha birçok şeye değiniyor.
Tüm bu göndermelerle, satır aralarında bambaşka bir ütopyası var; üzerinde uzun uzun düşünülmesi gereken birçok cümle saklı. Şiirsel dilini, Rilke ile çok benzer buldum.
İyi ki geçtin dünyadan. Sevgi ve saygıyla...
Daktiloya Çekilmiş Şiirler (1977-1987) 
Nilgün Marmara
10/10
2026 39. kitabı
Pucca'nın 8. Kitabı. Bu kitaplar bir nesli büyüttü desek yeridir. Çok fazla güldüm yine ve biraz da duygulandım açıkçası. Özellikle çocuk doğurmanın ve büyütmenin zorluklarını filtresiz ve dürüst bir şekilde anlatması çok hoşuma gitti. Iyi ki yazmışsın canım Pucca. Keşke sürekli yazsan da ağır kitaplar arasında boğulurken kitaplarında nefes alsam. 
Bu Ne Biçim Son 
Pucca
10/10
2026 35. kitabı
Çok kıymetli Ali Nihad Tarlan'ın harika çevirisi. Zerdüştilik ile ilgileniyorsanız mutlaka edinilmesi gereken bir kaynak. Diğer eserlerde bu kadar anlaşılır bir çeviriye rastlanamıyor ne yazık ki bu konuda.
10/10
2026 23. kitabı
Stefan Zweig…
Her kitabında bir kez daha hayran kaldığım nadir yazarlardan. Bu kadar kısa yazarak bu kadar uzun anlatabilmek, bir hikâyeyi değil bir ruh hâlini yaşatabilmek gerçek bir ustalık. Olayları değil, insanın içindeki çatlakları yazıyor. Cümleleri kısa ama etkisi derin sayfalar az ama hissettirdikleri uzun. Onu okurken zamanın nasıl geçtiğini, kaç sayfa çevirdiğimi fark etmiyorum. Çünkü hikâyeyi okumuyorum, zihnin içinde dolaşıyorum. Zweig gerçekten insan ruhunun cerrahı.
Bu kitapta da yine aynı ustalık vardı. Üzerine fazla söz söylemeye gerek yok. 
Korku 
Stefan Zweig
10/10
2026 20. kitabı
Uzun uzun incelemelere gerek yok. Ivan İlyiç’in Ölümü, okuyucuya mesajını son derece açık veren bir kitap.
Tolstoy diyor ki “Ivan İlyiç öldü ama sen hâlâ yaşıyorsun.” Hayatını başkalarının beklentilerine ve toplumun “doğru”larına göre yaşamaktan vazgeç. Çoğunluğa göre doğru olanı değil, kendin için doğru olanı seç.
İvan İlyiç'in Ölümü 
Lev Tolstoy
