Salıncaklar sensiz de sallanır
Gün yine doğar
Takvim yine eksilir
Dallar yaprak döker, çiçek açar
Rüzgar ve arılar tohum taşır topraktan toprağa
Sular nehirlere, nehirler denizlere kavuşur
Bir martı balık bulamazsa simit yer
Karabataklar belki beyaza döner
Herşey kendini yineler ve yeniler
Ben dururum
Ağır bir kaya gibi
Çakılı bir çivi gibi
Rüzgar aşındırır her yanımı
Belki bir toz olurum
Sonra camına konarım
Belki saçına
Ne iyi olur saçına konmak
Sonra kabulüm
Bir hiç olurum.