Vuslat Pekşen
@Vuslatp
Dünyayı yöneten, kalem, mürekkep ve kâğıttır."
Jonathan Swift
İnsanın en kötü yalanı, kendine karşı olanıdır.
'' Gördüğünüz gibi her şey bir hikayedir '' dedim. '' ve nereye kadar gerçek olduğunu bilmemize imkan yoktur. İnsanlar birbirine durmadan yalan söyler. ''
İnsan soyu zayıf, kırılgan, ölümlü, her türlü hastalığa, kazaya, acıya açık ama kendini avutarak yaşıyor,bunları unutuyor. İşte anahtar kelime bu ; hayatın özü, büyük sırrı ; olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı insan unutmadan hayatını sürdüremez.
Hayatımıza, varoluşumuza yüklediğimiz hiçbir kavramla bağdaşmıyor. Sahiden her şey saçma mı, hayatın hiçbir anlamı yok mu? Bence öyle! Yok, hiçbir şey yok. İnsanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz. Çünkü hiçlik zor geliyor.
Stefan Zweig ın okuduğum 7. kitabı, Satranç, Korku, Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu favorilerimdi ve favorilerime Amok Koşucusu da eklendi, kitaplarının sonunda sürekli evde OHA bağırarak dolaşıyorum. Sürekli bir gizemle devam eden satırları büyüleyici bir son ile bitiyor. Bu kitabında da o büyülenmeyi derinden hissettim.
