Vuslat Pekşen
@Vuslatp
Dünyayı yöneten, kalem, mürekkep ve kâğıttır."
Jonathan Swift
İstanbul
77 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Stefan Zweig ın okuduğum 7. kitabı, Satranç, Korku, Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu favorilerimdi ve favorilerime Amok Koşucusu da eklendi, kitaplarının sonunda sürekli evde OHA bağırarak dolaşıyorum. Sürekli bir gizemle devam eden satırları büyüleyici bir son ile bitiyor. Bu kitabında da o büyülenmeyi derinden hissettim.
Ben Didem Madak ile bu kitapta tanıştım ve iyi ki tanımışım. Hiç bir film, hiç bir şarkı içimi acıtmadı bu satırlar kadar,ölümü hatırladım ve ben Allah 'a havale etmeyi Didem Madak ın şu satırlarında öğrendim. "Bin ahımın hakkı toprağa kalsın".. Hayat hikayesi o kadar acı ki Didem'in şiirlerini okurken sarılmak istiyorsunuz ona, çok sevdiğim bir şair yoktu artık var... Benimsediğim, çok sevdiğim bir yazar var artık..
Keyif alarak okuyacağınız, çoğu konuda ders çıkarabileceğiniz bir eser.. Altı çizilecek o kadar çok satır var ki, 584 sayfa bir anda bitiveriyor. Muhakkak okunması gerekiyor bazı değerleri anlayabilmek için..
Yakın tarihimizde 20. Yüzyılda Avrupa'nın göbeğinde yaşanan bir insalık dramı…
Roman kurgu değil, tamamen gerçeklere dayanan bir kitap, Bu acı gerçek, soykırım içimi çok içten yaktı.
İnsanların çaresizliği, gözlerinin önünde eşlerine, kızlarına tecavüz edilmesi, acı bir şekilde işkence ile öldürülmesi savaş değil, cinayettir! Zülfü Livaneli'nin Son Ada kitabında dendiği gibi; oysa insanlar eşit değildir. Güçlüler ve zayıflar vardır ve hayat bunlar arasındaki mücadeleden ibarettir. Tam olarak böyle,güçsüz insanların verdiği o mücadele, o kadar acı ki, artık o zulüm altında yaşama mücadelesini bırakıp ölmek istemeleri ne kadar çaresiz olduklarının en önemi noktası bence… Bu vicdansızlığı akla hayale sığdıramıyorum. Aşk ve savaşı bir arada konu almış bu kitabı okurken ağlamamak için kendimi zor tuttum. Keyifle okudum diyemicem, çünkü o acıları keyifle okuyamazsınız. Son olarak Sinan Akyüz, turist olarak bosnaya gittiğin de bir bayanla tanışıyor ve savaşla ilgili konuşmaya başlıyorlar. Bu bayandan Suada'nın hikayesini dinliyor. Bu hikayeden etkilenen yazar bir süre sonra hikayesini dinlediği bayanla tanışıyor ve ortaya bu kitap çıkıyor. Roman o kadar akıcı ve sade dil ile yazılmış ki, okurken zamanın nasıl geçtiğini anlamadım ve elimden bırakamadım. Şiddetle okumanızı tavsiye ederim. Bu kitap gerçekten çok şey anlatıyor…
Küçük Prens çocuk kitabı olarak bilinse de ben hiç öyle düşünmüyorum. Hatta bir çocuğa ağır bile gelebilir. Kitap şu anki kısa hâline gelmeden önce aslında yaklaşık 1000 sayfalık bir esermiş ve kitaptaki tüm çizimler yazara ait suluboya çizimleri imiş.
Bu kitabı bitirince o kadar etkilenmiştim ki hatta cama çıkıp yıldızlara el bile salladım. 20 Yaşında ki bir kızın yıldızlara el sallaması uzaktan ne kadar normal gözükür bilinmez.
Öncelikle Küçük Prens'in yazarı olan Antoine de Saint-Exupery i bir pilot, bu kitabı 1943 yılında Newyork' ta bir otel odasında yazmıştır. Kitapta büyüklerin yanlışları çok sade ve akıcı bir dille anlatılmış. Mutlaka okunmalıı...
