Birinin çocukluğunu kurtarmak öyle çok fazla şey gerektirmez. Küçük bir nezaket, biraz anlayış veya onaylanma hissi; çocuğun realitesini görüp kabul edecek, onun akıl sağlığını kurtaracak tek bir kişi buna yeterdi.
Dünya kadar zamanları vardı, öyle değil mi? Meğer yoktu işte ve bu, Mariana'nın tek pişmanlığıydı: geleceği cepte görecek kadar kibirli ve aptalca davranmak.