Inej neredeyse ona acıdı. Dunyasha, Lantsov varisi olduğuna gerçekten inanıyordu, belki de öyleydi. Fakat bu her kızın hayali değil miydi zaten? Uyandığında kendini bir prenses olarak bulmak? İyi ama ya geri kalanlarımız? Ya önemsiz olanlar, hiçe sayılanlar, görünmez kızlar? Biz başlarımızı taç takarmış gibi dik tutmayı öğreniriz. Sıradan olandan sihir elde etmeyi öğreniriz. Seçilmiş olmadığında, damarlarında kraliyet kanı dolaşmadığında, böyle hayatta kalırdın. Dünya sana hiçbir şey borçlu olmadığında sen yine de ondan bir şeyler talep ederdin.