Bir öğrenci okula giderken merdiven inerken düşer, bir yerini incitir. Bir kadın üyü yaparken kocasının gömleğini yakar…
İnsan kendini sarmayan, memnun etmeyen yerde isteyerek kalmak istemez. Kendine sıkıntı veren yerden uzaklaşmak ister. Bu isteğin gerçekleşmesi içinde çeşitli yollara başvurur. Bu yüzden saati yanlış kurar, tam evden çıkarken tuvaleti gelir, anahtarı kaybolur, otobüsü-vapuru kaçırır.
Şöyle düşün, elinde bir mercek var ve sen o merceği neye tutarsan o şey daha da büyüyor! Şimdi elindeki bu merceği sürekli kin , öfke, kıskançlık, kıtlık dolu şeylere tuttuğunu düşün! İşte…
Affetmen onu sevmen demek değildir… Onun yaptıklarını unutman değil… Bütün sınırlarını koruyabilirsin… İlişkilerimi istediğin gibi ayarlayabilirsin… Adalet her zaman istediğin gibi olmaz… İlahi düzenin adaleti senin istediğin gibi olur… Ama affetmek adaletinde ötesindendir… Çünkü tek bir sonucu vardır… Senin iyileşmen.