...beni bir gün unutacaksan bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma beni boş yere mağaradam çıkarma beni alışkanlıklarımı özellikler yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna tedirgin etme beni bu sefer geride bir şey bırakmadım tasımı tarağımı topladım geldim..
Kalbimde ağır bir yük taşıyorum. Ben artık hiç gülmeyeceğim dostum. Her nefes alışımda kalbim ağrıyor. Yıllar geçtikçe kalbimin derinliklerinde biriken keder tortuları, içimi ağırlaştırıyor,nefes alamıyorum. Üzerime çöken karanlık, ruhumu eziyor, acı hatıraların izlerini hafızama bütün keskinliğiyle kazınıyor.
Bir gün bütün değer yargıları değişecek ve yargılananlar yargıç, eziyet edenler de suçlu sandalyesine oturacaklardır ve onlar o kadar utanacaklar, o kadar utanacaklardır ki utançlarının ve suçlarının ağırlığı yüzünden ayağa kalkamayacaklar.