Zamanında, hazır imkanımız varken öyle güzel oyunlar oynadık diye çok seviniyorum. Hayatın insanın elinden neyi, ne zaman alacağı hiç belli olmuyor. Mümkünken gülmek, akarken doldurmak gerekiyor.
Herkes gibi benim de işin içinden çıkamadığım, mutsuzluğun doruklarında gezindiğim zamanlar oluyor. Ancak
önceye ya da sonraya takılıp kendimi harap etmemeye uğraşıyorum. Bu günden başka hiçbir güne yüz vermiyorum. Biliyorsun ki geçmişi sevmem, gelecekle işim olmaz...
Aslında kalbim biraz kırık. İşler bu hale gelmeyebilirdi.
Hani duvardan kaldırdığın çerçevenin izi, orayı yeniden boyayana kadar öylece kalır ya... Bilmiyorum, belki de artık badana zamanı gelmiştir...