Emrah Yiğit
@Warna
Unutma, dünya'yı kimse senin gibi görmüyor...
Biraz yorgunum. Kavgaları birikiyor insanın,her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla. Yaşımdan yorgun,yaşımdan telaşlıyım bu günlerde. Kaç yaşındayım sahi? Saymadım. Belki kırklarımdayım,belki otuzlarımda. Belki doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında. Hiç bilmiyorum.
Reklam
Çünkü insan bir canlı değildi. Cansız da değildi elbet ama insan hiçbir tanıma uymuyordu.
Belki de bunun için yaratılmıştı. Kendi türü dahil diğer tüm canlı varlıklara karşı durmak için.
Tek amacı hayatta kalabilmek olmayan tek canlı olarak kendini özel kılıp, bir de bununla övünmek için.
Utanmadan.
Sayfa 32
Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyorlarmış gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği,başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.
paulo coelho
