Emrah Yiğit
@Warna
Unutma, dünya'yı kimse senin gibi görmüyor...
Keşke insanlar düşündükleri şeyleri dosdoğru söyleselerdi. Ne çok can sıkıntısından kurtulurlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
... ve bundan sonra her sabah uyandığında ne işe yaradığını sor kendi kendine! acaba şimdi, tam da şu anda ölsen ne olurdu? mesela ne kaybederdi dünya senin yokluğunla? hangi iş aksardı, kaç kişinin canı yanardı? insanlar senden sonra seni ne şekilde anardı?..
Eğer gitmenle kalman arasında herhangi bir fark yoksa ve yarında değişen bir şey olmayacaksa nedir senin var olmandaki amaç?
Öyleyse sadece aldığın oksijenin değil, senin için tutulacak yasın da hakkını vermelisin!
Kendin olmaktan korkma.
Bu korkudur hep seni sıradan yapan.
İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.
Çünkü insan bir canlı değildi. Cansız da değildi elbet ama insan hiçbir tanıma uymuyordu.
Belki de bunun için yaratılmıştı. Kendi türü dahil diğer tüm canlı varlıklara karşı durmak için.
Tek amacı hayatta kalabilmek olmayan tek canlı olarak kendini özel kılıp, bir de bununla övünmek için.
Utanmadan.
Sayfa 32
