Düşledim sensizliğin içinde seni. Sesini,gözlerinin gözlerime gidişini.
Gülüşün yankılandı sonra sessizliğinde gecenin.
Bulanıklaştı etraf, gözyaşım anlattı bu sefer özlemini.
E~
Her şey değişti sen gittikten sonra.
Yürüdüğüm yollar bile aynı değil.
Sana gelmek için geçtiğim yollardan şimdilerde seni düşlemek için yürüyorum. Ne garip buraların sonunda gözlerine kavuşmuştum bi’ aralar. Hasret kaldım kahverengilerine…
E~
Öyle işte, uyuma biraz daha konuşalım dediğini bir gün ölüm alıyor kucağına. Olur da bir gün buluşursak tek tek anlatırım diye, kelimelerini biriktirir oluyorsun hayat kumbarasında.
E~