Beyyzaaa

Benim yaptığım şeyin batışını izlemek üzmüyordu nedense. Belki de daha yaparken sonunun bu olacağını bile bile yapmış olmak bana üzülme hakkı tanımıyordu. Hayat da biraz böyleydi, sonunu bildiğimiz yollarda yürümenin mesuliyeti yalnızca bizdeydi. İşte öyle bir şey.
Reklam
Bu kadar basit miydi? Üzerine çokça düşündüğümüz karmaşık bilmeceleri, olağan su yönünde, bir kayık gibi bırakınca işler birden düzelmeye mi başlıyordu?
Sayfa 30·Kitabı okudu
Bunca insanı bir araya getiren şey beni de onlara ait hissettirebilir. Hepsini tek tek tanımak ne kadar sürer acaba?Kaç çift göz var etrafımda?
Sayfa 30·Kitabı okudu
"Beyza Abla sen yoksa üzgün müsün?" "Ne oldu annen mi kızdı?"
Sayfa 30·Kitabı okudu
Hayat sadece bizim başımıza gelen bir şey değildir. Hayat olan, süren, durmadan kıpırdayan bir şeydir.
Sayfa 27·Kitabı okudu
Reklam