Sevgili Günlük, bu aralar her şeyi elime yüzüme bulaştırıyorum. Ya yanlış yapıyorum, ya çok önemli şeyleri unutuyorum, ya kafam basmıyor. Bir sene önce kendimi betimlemek için seçme hakkına sahip olduğumu düşündüğüm tüm sıfatlar kayıp gitmiş gibi. O yüzden bu hallerimi de kapsayacak kadar genişlemeye gönüllü müyüm diye düşünüyorum. ne kadarına "Evet!" diyebilirim? .. Sonra bir kez daha hatırlıyorum, bu iki farklı seçeneği olan sahici bir soru değil aslında; zorunluluk. Ben olmak bir şey değil; bir olay. Ve belli ki olay, bu aralar can sıkıcı şekilde ilerliyor... :
-Pelin Dilara Çolak