Çiğdem
@Wiind
71 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Davranış araştırmaları ve benzeri psikiyatrik araştırmaların, diğer tıp çalışmalarından bir şekilde daha az bilimsel olduğuna dair genel bir önyargı vardır. Bunun ardında ise pek çok neden yatar. Psikiyatriyle ilgili her konuda bitmek bilmez bir utanç vardır, ayrıca çoğu insan kendi temelinde yatan psikolojik sorunlara bakmaktan korkar.
Kitle histerisi kurbanları ve aileleri, kendilerine fiziksel belirtilerin olası psikolojik nedenleri konusunda yaklaşıldığında hep aksi yöne kaçarlar. İnsanlar genelde hastalıklarının “kafalarının içinde” olduğunu duymak istemezler.
BIID (Beden Bütünlüğüne İlişkin Kimlik Bozukluğu)
BIID’i olanlar, vücutlarının kafalarında kendilerine ilişkin imgeyle örtüşmediğine inanır. İstenmeyen uzuvlarının çirkin olmasa da onları kusurlu ya da engelli yaptığını hissederler. Çoğu zaman uzuvları gerçekten kesilmiş insanları kıskanır ve bu hissettiklerinden çok utandıkları için bu konuyu hiç açmazlar. Çoğunlukla intihara meyilli değildirler, sadece uzuvlarının gitmesini isterler ve kendilerine seçimli ampütasyon yapacak bir cerrah ararlar. BIID hastaları bazen istenmeyen uzva, kesilmeyi gerektirecek kadar zarar verebilir.
Beden Algısı Bozuklukları
Dismorfofobi (Vücut Dismorfik Bozukluğu)
Dismorfofobi ilk kez İtalyan psikiyatr Enrico Morselli tarafından, 1886’da tanımlandı. Bugün buna “vücut dismorfik bozukluğu” diyoruz. Bu kişiler fiziksel kusur gibi algıladıkları bir şeyi düzeltmek için bedensel modifikasyon isterler. Bu rahatsızlığın obsesif kompulsif bozuklukla bazı benzerlikleri vardır ve hastalar genelde aynı anda her iki hastalığı da yaşarlar. Bu insanlar bazen estetik cerrahiye bağımlı görünür ve ortaya geri döndürülmesi imkânsız tuhaf sonuçlar çıkabilir. Bu kişiler, semptomlar aşırıya kaçmadığı sürece, genelde kendilerine karşı ivedi bir tehlike oluşturmazlar.
Empati ve Duygusal BulaşmaPsikoloji
Doğuştan gelen empatik becerilerimiz sayesinde başkalarının duygusal durumunu bir noktaya kadar deneyimleyebiliriz. Depresyondaki ya da öfkeli bir insanla vakit geçirdiğimizde, onun zihinsel durumu empatik olarak bulaşıcı olabilir ve biz de kendimizi üzgün ya da sinirli hissetmeye başlayabiliriz. Bu nedenle terapistler, hastalarına verdikleri duygusal tepkileri fark ederek onların gerçek duygusal durumları hakkında önemli ipuçları elde edebilirler. Özellikle kişi bilinçli ya da bilinçsiz şekilde duygularını maskelemeye çalıştığında bu farkındalık daha da değerli hale gelir.
"İnsanlar pek çok nedenden dolayı gerçeklikle bağlantılarını yitirebilirler. Bazen şiddetli depresyon, stres ya da travma insanı uçlara itebilir ve kişi başkalarının delilik gibi gördüğü çarpıtılmış bir zihinsel duruma kaçış yapabilir. Ancak psikoz gibi zihinsel semptomların son kertede fiziksel bir nedeni vardır."
Aslında pek çok tıbbi aciliyet kendini ilk etapta sadece zihinsel rahatsızlık belirtileriyle gösterir; hezeyan, akıl karışıklığı, depresyon, kaygı, psikoz veya panik atak."