Hiç âşık olmamış her kadın gibi o da bir şeyler istediğini sanıyordu, ama ne istediğini kendi de bilmiyordu. Her şeyi istediğini sanıyordu oysa hiçbir şey istemiyordu.
Sonra ürkek buluşmalar, söylenmeyen sözcükler, belli belirsiz gülümsemeler, şaşkınlıklar, hüzünler, heyecanlar ve en sonunda o soluk kesen mutluluk...Bütün bunlar nereye kaybolmuştu?
Sanki birisi onun gülümsemesini görebilirdi ve bu gülümsemeyle kandırılabilirmiş gibi ironik bir şekilde gülümsedi. " Açıklama falan yok! Acı var, ölüm var ... Peki, ama ne için?"