Efif
@WinnieThe_Pooh
What cruel world is this, nectar of the Gods
29 Haziran
254 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
bu inceleme 1 aylık bir gecikme yaşadı ama yapacak bir şey yok akalakşaja. tüyapta yayınevinde çalışan abi önermişti ve iyi ki de önermiş. bilmeyenler için zaniye, zina işleyen kadın anlamına geliyo ve kitabın ismi de ansızın hayat kadınları arasında bulunmaya başlayan ve onların “davet”lerine katılma mecburiyetinde bulunan Fitnattan geliyo. onun günlüklerini okuyoruz. kitabın başında öğreniyoruz ki fitnat bakanın dönüp tekrar bakmasına neden olacak bir güzelliğe sahip bi kadın. günlükler, konya’dan istanbul’a gelen birinin fitnatla evlenip onu konya’ya götürmesi ve fitnatın orada resmen bir “ikon”a dönüşmesiyle başlıyor. ama bir gün ailesini ziyarete istanbul’a geri dönüyor ve olanlar oluyor. teyzesi onu alıp hayat kadınları arasındaki yaşantısına sürüklüyor. fitnat orda yüksek mertebeden insanların gerçek yüzlerini görüyor ve bundan gerçekten nefret ediyor. savaş dönemi olmasına rağmen yapılan davetlere asla ara verilmememesi ve kazanılan zaferlere gerçekten umurlarındaymış gibi kutlamalar yapmaları da cabası. halk gittikçe fakirleşirken bu davetlere katılan yazarların, devlet ve din adamlarının gittikçe zenginleşmesi, halkı iyice baskılamaları vs güzel eleştirilmişti. kitabın sonları gerçekten çok güzeldi. söylenecek çok şey var ama toparlayamıyorum kelimeleri. sanırım bu kadarı yeterli :)
Reklam
Yahuda’nın ihaneti üzerine bazı tezler
Bu kitabı tam bir senenin üstüne tekrar okuma şansına sahip oldum. Geçen sene okuduğumda Yahuda hakkında bildiğim tek bilgi (kitabı okurken öğrenmiştim onu da) Yahuda’nın İsa’ya ihanet etmesiydi ve bu yüzden kitaptan pek bir şey anlamamıştım ve çok boş gelmişti. Ama sonra bu kitap hakkında düşündükçe kitaba haksızlık ettiğimi ve ikinci bir şans vermem gerektiğini düşündüm. Bu aralar da Yahuda hakkında yapacağım sunum için araştırmalar yaptım ve geçen seneye göre bilgi birikimimi bayağı artırdım ve hazır bu kadar bilgiye sahipken bu kitabı tekrar okumanın zamanının geldiğini fark ettim ve okumaya başladım. Öncelikle kitap gerçekten çok başarılı her şekilde. Ama ben bugün kitaptan değil de Yahuda’dan bahsetmek istiyorum.
Öncelikle hikayeden genel bir şekilde bahsedeyim daha sonra Yahuda’nın ihaneti üzerine kurulmuş tezlerden bahsedeceğim. Yahuda, İsa’nın on iki havarisinden biri. İsa’nın yerini Romalı askerlere 30 gümüş karşılığında, ki bu o dönemde çok az bir miktar, bildirmiştir ve İsa’yı öperek askerlere kim olduğunu belli etmiştir. İsa’nın çarmıha gerilmesinden sonra pişman olup kendini bir erguvan ağacına asarak intihar eder.
Tezlere gelecek olursak;
1. Klasik Hristiyan Tezi
Bu tez aslında yukarıda anlattığım olayın ta kendisi. Yahuda’nın para hırsı yüzünden bilinçli bir şekilde İsaya ihanet ettiği savunuluyor.
2. İlahi Planın Parçası Tezi
Tez, Yahuda’nın ihanetinin Tanrının insanlığı kurtarma planının bir parçası olduğunu savunur. Bu tezde Yahuda, üstteki tezin aksine suçlu değil de kaçınılmaz kaderin bir parçası ve “necessary evil” olarak adlandırılan “gerekli kötü”dür.
3. Trajik Kahraman Tezi
Bu tezde ise Yahuda’nın İsa’ya sadık olduğu sadece İsa’nın “mesihliğini” kanıtlamasını ve belki zor bir durumda İsa’nın mucizelerini kullanacağını düşünerek böyle bir adım
Dazai’den okuduğum ikinci kitap ve bayıldım. Kitabı ilk aldığımda (yaklaşık beş ay önce) kitapyurdundan yorumlarını okumuştum ve orada “Dazaiden hiç kitap okumamış olanlara önermem” tarzı yorumlar görmüştüm ve biraz gözüm korkmuştu. Neden öyle yazdıklarını anladım aslında. Eğer doğru doğru anladıysam tabii anlatayım Dazai olayı birden bölüp romanın o kısmını aslında anlatım dili ve zenginliği vs bakımından nasıl yazmak veya anlatmak istediğini ama usta bir yazar olmadığı için (öyle bişi yok bu arada bence Dazai abim çok alçakgönüllü davranmış) nasıl istediği gibi yazamadığından bahsediyor. Ve bu anlatım dili benim çok hoşuma gitti 
İnsanlığımı Yitirirken de yoktu böyle bir anlatım ama umarım diğer kitaplarında vardır, yazıya çok hoş bir samimilik katmış çünkü. Her o paragrafları okuduğumda istemsizce gülümsemeye başlamıştım
Bir diğer değinmek istediğim mevzu da kitabın gerçekten olabilecek en mükemmel yerde bitmesi. Normalde hiç bir olayın sonuçlanmadığı sonları sevmem ama bu kitapta eğer olacak bitecek her şey veya bi kısmı açıklanmış olsaydı bu kadar hoş olacağını düşünmüyorum. Aslında pek çok merak unsuru var (o kadınla Yozonun arasında neler geçmişti ya da Yozo neden intihara kalkıştı gibi) ama sebebini çözemediğim bir şekilde bunların hiç birini merak etmeden okuyorsunuz ve bunlar açıklanmıyor bile ama gram merak yok bende şu an.
Neyse bu kitapla ilgili söyleyeceklerim bu kadardı. Okuduğunuz için teşekkür ederim
İnsanlığımı Yitirirken de yoktu böyle bir anlatım ama umarım diğer kitaplarında vardır, yazıya çok hoş bir samimilik katmış çünkü. Her o paragrafları okuduğumda istemsizce gülümsemeye başlamıştım
Bir diğer değinmek istediğim mevzu da kitabın gerçekten olabilecek en mükemmel yerde bitmesi. Normalde hiç bir olayın sonuçlanmadığı sonları sevmem ama bu kitapta eğer olacak bitecek her şey veya bi kısmı açıklanmış olsaydı bu kadar hoş olacağını düşünmüyorum. Aslında pek çok merak unsuru var (o kadınla Yozonun arasında neler geçmişti ya da Yozo neden intihara kalkıştı gibi) ama sebebini çözemediğim bir şekilde bunların hiç birini merak etmeden okuyorsunuz ve bunlar açıklanmıyor bile ama gram merak yok bende şu an.
Neyse bu kitapla ilgili söyleyeceklerim bu kadardı. Okuduğunuz için teşekkür ederim
Yargılanmayacaksam bir şey itiraf ederek başlamak istiyorum: Ben ana karakterlerin üçünü de (Jeff, Terry ve Van) kadın zannediyordum ilk sayfalarda sonra bi işkillendim acaba bunlar erkek olabilir mi diye ve internetten küçük bir araştırmayla üç ismin de direkt erkek ismi olduğunu öğrendim unisex isim bile değillermiş . Neyse, ilginç bir kitaptı. Güzeldi ama aynı zamanda o kadar da güzel değildi. Özellikle kitabın sonuna çok sinirlendim. Her şey yarım bırakılmış gibiydi hâlbuki olaylar daha yeni başlıyordu.
~spoiler~ sadece ilk paragrafta spoiler yok 🩷
Celis’in hamileliği ve hamileliğinden sonraki dönem Kadınlar Ülkesi’ne ne gibi yenilikler getirecekti? Ellador Kadınlar Ülkesi’nden ayrıldıktan sonra dünya düzenine alışabildi mi, geri döndüler mi? Terry Kadınlar Ülkesi’nden ayrıldıktan sonra oraya ihanet etti mi, ettiyse bunun Kadınlar Ülkesi’ne olan etkileri nasıl oldu? Kadınlar Ülkesi neden kendini dünyadan soyutladı? Tamam kitabın sonunda dünyanın kendi ülkelerine göre korkunç bir yer olduğunu belirtiyorlar ama bunu kendi ülkelerine farklı bir ülkeden gelen üç kişi dünyayı anlattığı için anlıyorlar -ki bence orası da yazarın aklına sonradan gelmiş ve okur bunu merak eder falan diye düşünüp ekstra diyalog oluşturup yazmış. Önceden dünyanın geri kalanını da kendileri gibi gelişmiş ve refah içinde olduğunu zannetmiyorlar mıydı, ben mi yanlış hatırlıyorum? Madem dünyayı kendiniz gibi görüyorsunuz neden gizlediniz kendinizi, hiç bir dış ülkeyle temasa geçmediniz? Bunun açıklanmasını ve en azından Van’ın bunu sormasını beklerdim ve tüm kitap boyunca da bekledim. Bu tarz sorular kafamda dönüp duruyor ve cevap bulamadığım için gereksiz yere çok stresliyim.
Paralel evrendeki Iago
Çooook güzel ve komik bi kitaptı. Çoooook beğendimm. Shakespeare’in Yanlışlıklar Komedyasından sonra komedyalara biraz önyargılıydım ama önyargılarımı baya kırdı Scapin’in Dolapları. Baya kahkaha attım bazı sahnelerde. Özellikle çevirmenin bir yerde bilerek yaptığı gramer hatalarının olduğu kısımda patladım. Hangisi daha önce yazılmış bilmiyorum ama Othello’nun daha az trajedili hali gibiydi ve o kadar iyi geldi ki. Othelloyu beğenen herkesin bunu da beğeneceğini düşünmekte ve umut etmekteyim. Geronte’ye de oh olsun başına ne geldiyse iyi oldu pis cimri.
Reklam