Aslında bazen başımıza gelen şeylerin farkında olmuyoruz. Düşünüyoruz ki kötü bir şey yaşadık, haksızlığa uğradık, kırıldık. Oysa belki de Allah bizi daha büyük bir yükten, daha büyük bir yanlışın içinden kurtardı. Biz sadece o an anlayamıyoruz. İnsan çoğu zaman kendine zarar veren bağları koparamıyor, alışkanlıklarından vazgeçemiyor. Ama hayat bazen bizim yerimize kesiyor o bağı. O an canımız acıyor, ama aslında kurtuluyoruz.
Allah bize iyilik yaparken biz bunu ceza sanıyoruz. Oysa farkında olsak, içimizden ‘şükür’ derdik. Belki de en büyük kurtuluşlarımız, en çok üzüldüğümüz anların içinde gizlidir.”