çocukluğumda sevdiğim kimsenin sonra bir başkasıyla evlendiğini görmek nasıl olur, diye ürperti ile düşünürdüm hep.
kendimi alıştırmışım bu düşünceye.
işte sonucu!
bir insan kendini kurtaramıyorsa onu hiç kimse kurtaramaz.
sonunda en değerli ve önemli saydığım şeylerin başlangıçta hiç de hoşuma gitmeyen ve beni tiksindiren şeyler olduğunu sık sık görmüşümdür.
bize kimsenin hiçbir şey borçlu olmaması ne kadar büyük bir şey.
bize kimse bir şey vaat etti mi?
öyleyse neden bir şey bekleyelim.
oysa çok basit bunun nedeni.
var olmadığımız an, ölürüz. bu kadar.