Beni körkütük inanışlarım kahretti
Gözü kapalı teslim oluşlarım aşka
Bu yüzden içimde bütün oyunlar bitti
Ben böyle olacak adam değilim yoksa
...
Bir kuyuya bakar gibi eğil de bir bak
İçimde bütün besteler, şiirler bitti
Sana körkütük inanmak beni kahretti
ADAM: Gerçekten de sana ilk geldiğimde tam bir aptaldım galiba... Ne hayallerim vardı... Ne rüyalar! Çok salakmışım!
ŞEHİR: Evet... Ama inan bana, bu konuda yalnız değilsin... Zaten bana hayali olmadan göçen olmaz ki! Bu iş böyledir yani.... En nihayetinde insanlar bana hayalleriyle gelir ben de o hayalleri yerim. Yoksa nasıl ayakta kalacağım?