fatma
@XVYZq
136 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
"Bana,'Sen suna buna niçin satastin?' diyorlar. Farkinda degilim, karsimda müthis bir yangin var, alevleri göklere yükseliyor.
içinde evladim yaniyor, imanim tutusmus yaniyor. O yangini söndürmege, imanimi kurtarmaya kosuyorum. Yolda biri beni kösteklemek istemis de ayagim ona çarpmis, ne ehemmiyeti var? Bu büyük yangin karsisinda bu küiçük hadise bir kiymet ifade eder mi? Dar düsünceler, dar görüsler"
Yıllardır, aşkın bir danışıklı dövüş ve sadece hayalden ibaret olduğunu düşünmekteyim.
Tek bir aşkım oldu ve öldü.
Eğer birlikte yaşayabilseydik ondan çoktan usanmış olacaktım büyük ihtimalle.
Çevremdeki varlığı soluğumu daraltacaktı.
Kendimden memnun değilim, kimi zaman böyle kaçıp kurtularak yaşadığım için cezalandirilmak istiyorum. Ama korkuyorum.
Güzelligin ne olduğunu unutmaktan, niyetlerimin içerdiği tehlikeden,
saklanmak zorunda kalmaktan ve güçsüzlügümden. Yirmi yıl önce
içine düştüğüm boğuntuyu tekrar yasayamam. Böyle bir acıya ancak
bir kez dayanılır. ikincisinde insan yaşayan bir ölü haline gelebilir.
Geçmiş yıllarıma pişmanlıkla doluyor içim. Nasıl oluyorsa beynimde kendi yaşamımay ışık tutan dev bir lamba yanıyor birdenbire.
Yanlış yaşadım. En azından eksik bir hayattı benimki. Kendimi küçük şeylerin çekiciliğine, rahata bıraktım, çok zaman kaybettim. Geçirdiğim zamanın hiç değilse yarısını bir bitki gibi, bütün bağlardan, düşüncelerden, küçük kaygılar, kötülükler, kurallar, anlamsız hırs ve ilişkilerden uzakta yaşayabilmem gerekirdi. Biliyorum, sanat kadar isyankar ama hüzün verici bir arzu bu. Bende hep gizlice var olan, yaşama çabası ve gereksiz tutkularla üstü örülmüş olduğu için ortaya çıkamayan aşınmış bir duygu.
Olsun. Hepimiz kendi oyunumuzu oynayabilmek için çırpınmıyor muyuz? Yeter ki uygun zemin olsun.