Hayatım boyunca kaçtım. Tek bildiğim buydu ve sanırım en iyi yaptığım şey. Susmak ve dinlemek. Kendi düşüncelerimden kaçmak için bütün gereksiz konuşmaları, dedikoduları, haberleri dinledim. Onlar susunca zihnim yankılanmaya devam etti. Kendimi bastırmak için onların düşüncelerini kullandım. Kaçtım, kendimden bile. Hayatımı bir korkak gibi yaşadım ve ne kadar farklı hayaller kursam da bir korkak gibi öleceğim.
Dedi kadın. Ama adam anlamadı.
Bu güçsüzlük bitirdi beni
Bu suskunluğum çok dert açtı başıma
İçimde konuşmak yordu zihnimi
Dilim dönmedi sonrasında da
Kaçabilseydim eğer
O cesaret olsaydı bende
İlk kendimden kaçardım
Belki bir yangına atardım kendimi
İçimdeki kül olmuş umutlar da yanardı yeniden
Ya da bir okyanusa bırakırdım bedenimi
İçimdeki yangın da boğulsun benimle diye
İşte bu cesaret olsaydı bende
Barışırdı belki içimdeki çocuk benimle
Son sessizliğimle