XS
@Xaim
Eğer tanrı, insanı zorladığı hayatı kendisi yaşamak zorunda kalsaydı, kendisini öldürürdü.
Hiç acı çekmemiş olan bir canlı acının ne olduğunu bilmez.
Öğrenci
Muğla, 11 Mayıs
16 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Ömrün mevsimi birden değişebiliyordu. Yaşam, uzun ve sıcak yaz gecelerinden sonra birden bastıran karanlık ve soğuk bir kışa dönüşebiliyordu.
Hayat, gizemli ve ucu bucağı görünmeyen bir denizdi. Yarın ne olacağını kestirmek imkânsızdı. Havada tek bir bulut dahi yokken bir saat sonra bir fırtınaya yakalanabilirdiniz. Hiçbir liman güvenli olmayabilirdi...
Bir süre sonra sesler karşı konulamayacak kadar güçlü hâle geldiler. Hastanenin bir köşesinde bir gül bahçesi vardı. Sesler bana, "Şu kahrolası gülleri al ve o dikenli gövdelerini boynuna dola," diyorlardı. "Hemen şimdi!" Bir seçeneğim olduğunu düşünmüyordum. Direkt olarak güllere doğru gittim ve dikenleriyle bileklerimi kestim.
Kalbim yerinden fırlayacakmış gibiydi. Çok hızlı davranıyordum. Bunu becerebilmiştim ama yaptığım hasılatı Robin'e gösterdiğimde tam bir hayal kırıklığı yaşamıştı.
Hayatımda çaldığım ilk şey olan -tabii ki de son olacak- keçeli kalemi çıkardığımda, "Hepsi bu kadar mı?" demişti. Gülmekten karnına ağrılar giriyordu.