Puslu yamaçlarda bir çakıl taşı
Bir dağ suskunluğu yürüyor kentlere
Yenilenen biz miyiz yoksa aşklar mı
Bir kızın kocaman gözlerinden görüyorum
Savrulan küllerini ömrümüzün
Ölümden şikayeti yok ölüp gidenlerin
Ama bir kızın kocaman gözlerinden yangınlar çıkıyor
Acılar dehşetli kinlendiriyor beni
Kabarıp duruyor içimde, kararıp duran bir okyanus . Yurdumu arıyorum batık bir tekne değilim, yurdumu arıyorum kızgın küller arasında...