Murat Aytaç
@Xartos
Kendim ile anne babam arasına öyle bir kültür uçurumu koydum ki bana değil dokunmaları ulaşmaları bile olanaksız artık. O uçurumun karşı yanına suçluluk ya da kayıp değil rahatlama ve tatmin duygusuyla bakıyorum. Daha mı iyiyim onlardan ? Elbette hayır, gerçi belki daha şanslıyımdır. Ama farklıyım işte onları pek anlamıyorum ve onlarla yaşayamıyorum ya da onları iç dünyama alamıyorum; hatta düşününce onlar hakkında yazamıyorum da. Bir evlat olarak görevlerim hiç açık vermeden işitebileceğim laflardan kendimi korumak için tasarlanmış bir dizi geleneği yerine getirmekten başka bir şey değil.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayalet gördüğü ve duyduğu her şeyi çok özlemişti.
İçmeyi, güneşin yüzünü karıncalandırmasını, sevdiği bir şarkıyı duymanın getirdiği aydınlığı özlemişti.
Bir kitabın içinde sonsuz duygu olabilir ama kitabı bitirip kapatarak kitaplığa geri koyduğunda... Kabullenmekten başka ne yapabilirsin ki?"