Murat Aytaç
@Xartos
Teacher of English
Bartın, 2 Şubat 1988
47 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
Kendim ile anne babam arasına öyle bir kültür uçurumu koydum ki bana değil dokunmaları ulaşmaları bile olanaksız artık. O uçurumun karşı yanına suçluluk ya da kayıp değil rahatlama ve tatmin duygusuyla bakıyorum. Daha mı iyiyim onlardan ? Elbette hayır, gerçi belki daha şanslıyımdır. Ama farklıyım işte onları pek anlamıyorum ve onlarla yaşayamıyorum ya da onları iç dünyama alamıyorum; hatta düşününce onlar hakkında yazamıyorum da. Bir evlat olarak görevlerim hiç açık vermeden işitebileceğim laflardan kendimi korumak için tasarlanmış bir dizi geleneği yerine getirmekten başka bir şey değil.
1973 & 2026 .. peki değişen ne ?Alıntı
Yatağa uzandı, ülkesini ve çocukları düşündü. Bu ülkede çocuklara yer yok. Başka ülkelerde varmış, her tarafı yeşil ülkelerde. Biz, büyük bir sabırsızlıkla çocukların büyümelerini bekliyoruz. Onların kafalarına vuruyoruz, adam olmaları için. Seni yezit seni olarak görüyoruz onları. Kafalarını traş ediyoruz çabuk büyüsünler diye. Benim içimdeki çocuk büyümedi. (Yirmi üç nisanda onu da bir saatlik başbakan yapsalardı belki bü-yürdü. Hayır, büyümezdi.) Yıllardır taşıyorum içimdeki çocuğu; yaşamadığı için büyümedi hiç, amcası. Öğretmenim! Efendim? Ben evlendim. Ağzınıza biber koyarım, susun bakalım.
