Serhat Özgül
@Xelnaga
Heresy grows from idleness.
Reklam
Artık bu tarz kitapları okumayı bırakmam gerekiyor çünkü konu çok kısıtlı ve kendini tekrar ediyor. Efendim, ne tarz mı dediniz? İşte insanların yaptığı işleri robotların ve yapay zekanın yapacağını söyleyen kitaplar. Bu durum birden olmayacak tabi. Zamanla olacağı için buna da alışacağız diyor kitap. Bir de yapay zeka yaptığımız işlere yardım ederek daha güzel çıktılar elde etmemizi sağlayacağından bahsedilmiş. Mantıklı. Aldığım notları paylaşıyorum: Matbaada basılan ilk İncilleri gören katipler, ancak şeytanın bu kadar çok kitabı bu kadar çabuk üretebileceğini iddia etmiş. Çinli sigorta şirketi Ping An, insanların kredi başvuruları sırasında dürüst davranıp davranmadığını belirlemek amacıyla gelir düzeyleri ve ödeme planlarına dair sorular sorulan insanların yanıtlarını kaydediyor ve bir bilgisayar videoyu inceleyerek dürüst olup olmadıklarını belirliyor. Robot sözcüğü, Çekçede angarya anlamına gelen "robota" sözcüğünden gelirmiş. Photomath ve Socratic gibi uygulamalar bir problemin fotosunu çekip yüklediğinizde çözümünü söylüyormuş. Eski Mısırdaki Teb kentinde yasalar en az on yıl boyunca ticaretten uzak durmayanların devlet yönetiminde görev alamayacağını söyler.
İsmine bakarak gerçekten kim olduğumu söyleyebilir mi acaba demiştim. Sanırım kim olduğumu öteki tarafta anlayacağım. Neyse. Tamamen felsefeye özgü yorumlar içeren, biraz boş kafayla okunması gereken bir kitap. Aldığım notları aşağıda paylaşıyorum:
Hastanın saate bakması ile verdiği karar anı arasında yarım saniye vardı ve yaklaşık 0.2 saniye sonra bunu el hareketi izliyordu. Hasta, bu kararı bilmeden yarım saniye önce hareket etmeye karar vermişti! Bir şeyi isteme ya da yapmanın bilinç öncesi refleksi, bilinçli hareketten daha hızlıydı. O halde beynin irade süreçlerini, insanın bu iradeyi bilmeden önce başlatması da mümkün mü? Ve bu, aynı zamanda insanın irade özgürlüğüne dair felsefi düşüncenin de sonu anlamına gelmiyor mu?
Epikuros’a göre mutluluk, sahip olmak değil, sosyal ilişkiler kalıcı mutluluğa neden olur. Tüm yaşamın mutluluğu için bilgeliği sağlayan her şeyin içinde dostluğun kazanımı en önemlisidir.
İnsanlar mutlu olduğu anların günlüğünü tutmalıdırlar.
Akıldışı ama öngörülebilir gibi değil. Biraz sığ bir kitap olmuş. Adının hakkını da veremiyor. Aldığım birkaç notu paylaşayım: Prim vermek , maaşın sana yetmiyor, işini doğru yapmak için ekstra mükafat veriyorum anlamına geliyormuş. Meslekler, kimliğimizin ayrılmaz bir parçası oluyor. Her gün uyandığında yanında yatan kişiye bakıp,"Elimden gelen buydu" diye mi düşüneceksin? Yoksa bir şekilde uyum göstermeyi öğrenip değişecek ve adapte olduğunu fark etmeyecek mi?
