Küçük bir yaprağın arkasında bir dünya gördüğünü zanneder de koca dünyayı görmeden yaşar. Sevginin yüceliğinden bahseder de kendinden başkasını sevmez. Değerli olduğunu hissetmeye ihtiyaç duyarda içindeki değer kırıntılarını bir cimri misali dağıtır. Manevi güzelliklerin derinliğine değinirde sığ sularda yüzdüğünün farkına varmaz. Düşünmeden konuşurda kendisine yöneltilen en ufak bir iğneleyici lafı hiçlik benliğine yedirmez. Almaya gelince her şeyin en yücesine, en güzeline, en saygın olanına değer olduğunu düşünürde vermeye gelince kibirli dünyasından ödün vermez. Bu kadar önemli olduğunu hissedecek kadar önemli ne koydun ortaya? Bu çağ böyle bir çağ. Nezaket kuralları içinde birbirinden nefret edenlerin çağı!