Ey yağmur, kimse olamaz senin gibi. Bir dünyayı yıkıyorsun bir başına. Aklayıp pakladın; dağları taşları, evleri yolları, ağaçlarla çiçekleri... Yıka beni de yıka.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsanlar geçip gidiyor sağımdan solumdan. Kimi telaşlı, kimi sakin; kim mutlu, kimi mutsuz. Sen mutlu musun kızım? Cevap aradım; içim burkuldu, zor soru. Papatyanın yapraklarını koparır gibi, hatıralarımı attım tek tek yürüdüğüm yola. Elimde ne kaldı? Hayal kırıklığı, kalp kırıklığı, öfke ve pişmanlık…
Denizde bir damlaydı o da büyük dalgaları oluşturan.
Konuşmayınca, anlatmayınca daha çabuk mu unutuyor insan? Yaşanmışlıkların, yaşanamamışlıkların sözlere dökülmemesi acıyı derinlere itip, görünmez kılıyor da yürüdüğümüz yolu çakılsız, korunaklı yapıp, masmavi kelebekli bir vadiye mi çıkarıyor yoksa? Yoksa yüzleşmeyi mi geciktiriyor sadece…
Annem koca kadın, babaannem konuşurken köşede sinip kalıyor; ağzını bile açamıyor. Babam konuşurken de hep yere bakıyor. Onun gözleri ne renk bilmiyorum.