Belki de bir ölüm; sessiz, ağır, kötü bir ölüm. Bir an önce sona ermesini beklediğim. Ölümün tutuk yürek atışları, ölümcül bir yalnızlık, öldüren duygusuzluklar.
“Aşk gelecek cümle eksikler…” Yiten sevinçler, dayanışmalar, birlikte olmaları yalnızca. Aşk geldi de üstelik. Dört bir yanımızdan kavurup. Dört bir yanından duygularımızın.
Gözlerindeki anlamdan ürküyordum. Alabildiğine küskün, alabildiğine kederli bu siyah gözler. Gülümseyişi Funda Abla’nın rahat, kaygısız. Gözleriyle uyuşmuyor. Zaten gözlerinden başka mutsuzluğu simgeleyen bir yanı yoktu. Acı çekmiş, dayanılmaz yalnızlıklara karşı koyabilmiş birinin arınmışlığıyla bakıyorlar.