- Peki ebedi hayatın amacı ne? -diye sordu Kovrim.
- Her türlü hayatın amacı ne ise o, yani haz. Hakiki haz bilgidedir, ebedi hayatsa bilgi için sayısız ve tükenmez kaynaklar sunar…
"Burası ne ferah, ne kadar özgür ve sessiz!" -diye düşünüyordu Kovrin patikada yürürken.- "Sanki tüm dünya pusuya yatmış bana bakıyor ve anlaşılmayı bekliyor..."
İnsan hayatı öylesine korkunç derecede kırılgandı ki birkaç derecelik yönünü şaşmayla bir anda fark etmeden kaybedilebilirdi. Hayatta kalmak, garantisi olmayan bir şeydi: Dikkati toplamaya ve şansa bağlıydı.
Kalabalık. Ev saatiydi bu. Eve giden saat. Bu saatlerde kimin nasıl bir ev yaşamı var anlardınız. Hızlı yürüyenler, rahat adımlarla ilerleyenler ya da avare avare gezinenler.bu saatlerde kimin cebinde kaç parası var anlardınız. Bu saatlerde kimin kalbinde atan ve nefes alan, kimin kalbinde kan sızdıran bir sevgi var onu bile anlardınız biraz duyarlıysanız.