Çünkü orada bir şeyler yaparsam olayları değiştirebilme şansım vardı ama şimdi, hiç değilse şu an için, böyle bir şans yok. Burada olduğumuz için buradayız, illa bir neden istiyorsan eğer. Böyle düşünmek çok zaman benim sinirlerimi yatıştırır.
Başından benimki kadar çok deneyim geçtiği zaman sen de göreceksin: hayatta kimi zaman yapılacak en iyi şey hiçbir şey yapmamaktır. Başına bir şeyler gelir, sen de bırakırsın onları, gelsinler!
Yaşamda öyle bir saat geliyordu ki kişinin ruhunun kapılarını ardına dek açıyordu: felekten çalınan bir gecenin beklenmedik derecede pahalıya çıkacağını ama aynı derecede yepyeni keyifler sunacağını gördüğü zaman kesenin ağzını aydındaki açtığı gibi.
İnsan her soluğu düşünerek ve hesaplayarak alıp vermek zorundaydı ki bu, öncelere zahmetli gelsede sonradan insanı neredeyse kendinden geçiren bir ruh huzuru yaratıyordu. Bedenin tümü, soluma, yürüme ve düşünmeden oluşmuş tek bir ritimle hareket ediyor ve artık eskisi gibi sessiz sedasız, otomatik çalışamayan ciğerlerine, bedeni ve zihniyle uyum sağlamayı alıştırıyordu.