" Gur ku gur bûn, wan lî nikarîbû li hawirdora çîyê bigerin. Heta ku destê wan dihat xwe berdidan nav deşta Xerzan. Ji birçîbûnê kûzekûza wan bû. Çi biketa ber wan dixwarin. Gava tiştek nedima, wekî eşîrê kurdan bi hev diketin û wan goştê hev dixwar. "