Gelecek denen o karanlık, kendi içindeki kapıları öylesine değişik yerlere. öylesine bilinmeyen yollara, öylesine tahmin edilmeyen biçimlerde açıyordu ki bazen olmasından korktuğun, senin kurtuluşun, sevinçle beklediğin ve kurtuluşun sandığın ise felaketin oluyordu.
Hayat, kendisini seyrettiği bir aynaydı onun için, kendisini göstermeyen hiçbir olayı seyretmeye tahammülü yoktu, gözleri hep kendi aksini, kendi varlığını arıyordu.