Varlıklı bir insanın iflas ettiğinde yaşadığı yıkım, çektiği sıkıntı, hiç zengin olmamış bir yoksulun, zekilikten duyduğu sıkıntıdan daima fazladır. Artık zengin de fakir de benzer şartlara sahip olmuştur ama fakir değil, zengin buhrana girer. Çünkü var olan bir şeyin kaybı, hiç olmamasından daha sarsıcıdır daima.
İbadetler, kalp ve ruhun hayat kaynağıdır. Maddi ihtiyaçlar da manevi ihtiyaçlarda her an yeniden yaratılmaktadır. Yemek temel bir ihtiyaç olduğu için, her gün yeniden yenir. Nefes temel bir ihtiyaç olduğu için her saniye yeniden alınır. İman ve ibadetlerde insanın ruhunun temel ihtiyaçlarıdır. Onlarla daima beslenmeye muhtaçtır insan.
Gençken kaçılan yüzleşme yaşlılıkta, dünyada kaçılan yüzleşme sekerat denilen ölüm anında, bazen kabirde veya ahirette karşısına mutlaka çıkarılır insanın.