Cemil Öztürk
@YAMTAR5
16 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Bir zamanlar o doğumevinin koğuşunda yoksulluğun korkunç yanıyla tanışmıştım; bu dünyada yoksul insanın hep ezilen, aşağılanan, kurban edilen insan olduğunu biliyordum ve senin çocuğunun, senin o aydınlık yüzlü, güzel çocuğunun aşağılarda, sokağın buharları, çöplükleri, bayağılıkları arasında, bir binanın avluya bakan kirli odasının kirli havasında büyümesini istemiyordum, ne pahasına olursa olsun, bunu kabullenemezdim.
Ben, bütün o zaman boyunca yalnızca sende yaşadım.
Beni teselli edecekler ve birtakım sözcükler söyleyecekler, sözcükler, sözcükler; fakat ne yardımı dokunabilir ki sözcüklerin bana?
Düşmek bir şey değildir. Kalkamamak, düşkün kalmak korkunçtur.
İnsanlar suç işlemek, vuruşmak ve ölmek üzere doğarlar.