Mehmet Yanar

Kanın üstüne kurulmuş adetler
“Harese şudur evladım.Develere çöl gemileri derler bilirsin, bu mübarek hayvan üç hafta yemeden içmeden, aç susuz çölde yürür de yürür; o kadar dayanıklıdır yani. Ama bunların çölde çok sevdikleri bir diken vardır. Gördükleri yerde o dikeni koparır cignemeye başlarlar. Keskin diken devenin ağzında yaralar açar, o yaralardan kan akmaya baslar. Tuzlu kanın tadı dikeninkiyle karşınca bu, devenin daha çok hosuna gider. Böylece yedikçe kanar, kanadikça yer, bir türlü kendi kanina doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybından ölür deve. Bunun adı haresedir. Demin de söyledim, hırs, ihtiras, haris gibi kelimeler buradan gelir. Bütün Ortadogu'nun âdeti budur oğlum, tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz. Kendi kanının tadından sarhoş olur.”
İnsan ve Toplum