Yakup Bozkurt
@YKPBZKRT
2 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Vazgeçişin MührüAşk
Sana gelmek için kendimden çıktım,
Önce "ben" diyen o kaleyi yıktım.
Haklılık soğuk bir zafermiş meğer,
Ben senin huzuruna boynumu büktüm.
Sahiplik dedikleri, ruhun prangası,
Sevmek; bir misafirin ince duası.
Şahsi hükümlerimden, hırslarımdan geçtim,
Aşk; insanın kendinden vazgeçme davası.
Giyindiğin renkte benim sızım var,
Gittiğin yollarda ortak yazım var.
Bir hakkım varsa eğer senden öte;
Seni mutlu görmekte sonsuz hazzım var.
Fatih değilim ki kalbini alayım,
İzin ver, o kapıda derviş kalayım.
Vazgeçtikçe büyür insan, anladım;
Sen eksilme diye, ben yok olayım...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
VedaŞiir
Bir adım kaldı kendime varmaya,
yol dediğim şey sustu arkamda.
Aynaya baktım, yüzüm yarım ya,
ben değildim artık bakan camda.
Taşıdım içimde suskun taşları,
her biri kalbime yasaklıydı.
Gecenin cebinde kırık saatleri,
zaman bile benden alacaklıydı.
Söyleyemedim; çünkü söz yaraydı,
dil değse her hakikat kanardı.
Sevgi sandığım şey bir sınavdı,
geçtim sanırken içim yanardı.
Şimdi kapatıyorum adı konmamış defteri,
ne dua kaldı içimde, ne de küfür.
Ardımda bıraktım bütün ihtimalleri,
ışık arama — karanlık kendi kendine yeter.