Yusuf Ziya Sağlam
@YZS61
La tristesse durera toujours!
Hüzün sonsuza dek sürecek!
Vincent Van Gogh
Türk Dili ve Edebiyat öğretmeni
Lisans
Trabzon
Trabzon / Vakfıkebir
406 okur puanıHaziran 2020 tarihinde katıldı
Dünyada ne adamlar var, yüzü insan, içi odun.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ancak hayat dediğin nedir ki? Anlaşılmaz bir sır. Kurduğumuz düzen hep öyle sürüp gidecek sanırız. Birden ip kopar, ışık söner, her şey darmadağın olur.
Babam “İnatsın inat… İnatçı adamın saçı yatmaz. Dedene çekmişsin besbelli. Keşke annene benzeseydin.” diyordu.
İçerik İyinin Ötesinde, Anlatım Kötünün Berisinde
Nietzsche'den yine muhteşem tespitler. Müthiş bir bakış açısı ile dünyayı değerlendirmesi yine mükkemmel. Üzerine düşünülmesi gereken konular... Nietzsche'nin eserlerindeki en olumsuz yön ise anlam kapalılığı. Okurken insan anlatılanların içine giremiyor. Açıkçası benimde okuma deneyimim sıkıcı oldu. Eserin neler anlatmak istediğini tam anlayamadım. Ta ki eseri okuduktan sonra yapay zekadan yardım alana kadar. Eserin her bölümünü yapay zeka ile beraber tek tek değerlendirdik. Ve eserdeki gizli hazineyi ancak böyle keşfedebildim. Eserin içeriğini merak edenler için ise eserin değerlendirmesini buradan sonrasına bırakıyorum:
Kitap bir önsöz ve 9 ana bölümden oluşur.
Öndeyi
Nietzsche bu kısa ama yoğun girişte, kitabının amacını ve ruhunu ortaya koyar: Daha önce hiçbir filozofun cesaret edemediği bir şeyi yapmak ister, hakikatin kendisini sorgular.
Filozofların yüzyıllardır “hakikati aramak” adı altında yaptıkları şeyin aslında inanç, korku ve alışkanlıkların devamı olduğunu söyler. Nietzsche’ye göre artık bu dönemin sonuna gelinmiştir. “Gerçeğin sevgisi” bile bir dogma hâline gelmiştir. Bu yüzden İyinin ve Kötünün Ötesinde, bir tür yeniden doğuş çağrısıdır: İnsan artık “iyi” ve “kötü” gibi kalıpların ötesine geçmeli, kendine ait değerler yaratmalıdır. Ön deyide Nietzsche, düşünce tarihini sarsacak bu kırılmayı duyurur; adeta bir felsefi manifestodur.
Filozofların Ön Yargılarına Dair
Nietzsche bu bölümde, filozofların yüzyıllardır “hakikat” adı altında dile getirdikleri düşüncelerin aslında kişisel inançlarının, ahlaki eğilimlerinin ve kültürel önyargılarının birer yansıması olduğunu savunur. Ona göre filozoflar, “hakikati arıyoruz” derken bile çoğu zaman kendi değerlerini evrenselmiş gibi göstermiş, düşüncelerini bir tür ahlak dogması hâline getirmişlerdir.