Üç Silahşörleri bir arada göremediğimiz bu kitapta, sadece Athos'un olduğu kısımları çok ama çok sevdim, onun haricinde genelde durağan olan bir kitap, kötü değil kesinlikle ama ilk iki kitaptaki tempo ve dostluk yok malesef. Özellikle Aramis'i yazar neden bu kadar farklı yazmış anlam veremedim, tüm durağanlığa rağmen halen daha çok seviyorum ve bir sonraki kitabı merak ediyorum.
Kitap çok akıcı ve ters köşelerle doluydu her zamanki gibi. Ancak bu sefer konu ekstra rahatsız ediciydi, içinde bir karakter var ki nefret etmek yetmiyor direkt paramparça etmek istiyor insan. Tabi diğer karakterlerde ondan geri kalmıyor neredeyse. Müthiş bir kitap değil ama kafa dağıtmak için okunabilir öneririm.
Son sayfada bile yazar yapacağını yapmış. :)