Evet, başkalarının yaptığı zulme ses çıkarmak elbette takdire değer ve başkasının acısına gözyaşı dökenlere sözüm yok… Ama insan, kendi toprağındaki sızıyı duymadan uzakların yangınına nasıl bu kadar yanar, işte onu anlayamıyorum...İnsan önce dibindeki acıyı hissetmeli,duymalı. Ama şunu da unutmamak lazım:
Bazı insanlar uzaktaki acıya daha rahat ses çıkarır… Çünkü orada risk yoktur, bedel yoktur. Yakındaki zulme ses çıkarmak ise cesaret ister, yüzleşmek ister. Herkes o yükü taşıyamaz...