Y.emin
@Y_emin
Kimsenin kimseyi
anlamadığı bir dünyada söz, boşluğu dövmekten başka ne
işe yarıyor ki? Olanağı olsa da insanların yürekleri ko-
nuşabilseydi dilleri yerine, her şey daha yalansız, daha içten
olurdu.
MEB'de Sevilmeyen dersin sevilen öğretmeni
1994
93 okur puanıEkim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
KADINLAR GÜNÜNÜZÜ TEBRIK EDIYORUM8 Mart Dünya Kadınlar Günü
Dünyamızı hayatımızı güzelleştiren tüm kadınlarımızın gününü tebrik ediyorum. Kadının yaşayabildiği var olabildiği hak ettiği değeri gördüğü öldürülmediği dövülmediği toplumun dışına itilmediği bir dünya özlemiyle bu anlamlı günü kıymetli buluyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yazarın dili o kadar tatlı ve hoş ki kitap bir çırpıda bitecek lezzette. Şermin Yaşar çocuk ve yetişkin kitapları ile ön plana çıkan bir yazar olsa da çocuk kitapları olarak nitelendirilen kitapları da yetişkinlerce mutlaka okunmayı hak ediyor.
Keşke çocukluğumda tanısaydım dediğim yazarlardan biri oldu diyebilirim. Cümleler tepkiler o kadar saf masum ve cocukça ki okuyan çocuklar Şermin Yaşarı akranları zannediyor.(bir söyleşisinde kendisi de paylaşıyor bu dönütleri)
Kitap aslında konusu toplumun bir çok alanında itibariyle her şeyi "ABARTAN " kesimi eleştiriyor.
Sosyal medyayı, temizliği, alış veriş ve tüketim çılgınlığını, zengin olma, mal mülk sahibi olmayı, sınav sistemindeki çarpıklıktan dolayı yarış atı gibi sınava hazırlanan çocukların tüm hayatının test çözmekle geçmesinin, çocukluğunu ve hayatını yaşamayı ıskaladığını, mükemmelliyetçi velilerin çocuklarıyla boğmasını, toplumda insanların selamı sabahı kesmesini, yardimseverligin bile bir karşılık ölçüsünde yapılır hale gelişini , en çok ta toplumda güleryüzün solmasının, toplumun bencilleşmesini bir oyun hikaye tadında gülerken hüzünlendiren bir üslupla izah ediyor.
Livaneli severlere harika bir haberim var. Engereğin gözü kitabı harika eserlerinden biriymiş ve ben bu lezzeti tadan şanslı okurlardan olduğumu düşünüyorum
Kitabın çok tatlı ve farklı bir üslubu var. Zaten yazar kendisi de bu benim dilim değil anlattığım dönemin ve karakterin dili diyor.
Her ne kadar 17. Yüzyıl dönemini anlatıyor gibi görünse de kitap asla bir tarihi roman değil. Tarihi bir dekor olarak kullanmış yazar.
Çocukluğunda Afrika'daki ailesinden koparilip hadım edilmiş ve Haremağası olmuş siyah bir kölenin gözünden herkesin merak ettiği her türlü entrikanın ve şehvetin yaşandığı, çok kişinin çok şey anlattigi ve birçoğunda yanildigi sarayın harem kısmını ve orada dönen olayları bir tarihi dekor şeklinde alıp Hareagasinin gözüyle bizlere insan soyunun özünün duygularını noksan ve zayıflıklarını heveslerini hassasiyet ve korkularını tüm çıplaklığıyla izah ediyor.
Yüzlerce insanın ölüm emrini sıfır duygu ve ölüm sessizliğinde verebilen hükümdarlar tahtan düşüp kendi ölümlerinin gerçeğiyle yüzleşince ne kadar korkak ve çaresiz hissettiklerini, ölüm karşısındaki acziyetlerini derin ve yoğun bir anlatımla izah etmiş yazar.
HÜKÜMDARIN ÖLÜMÜ KULUN ÖLÜMÜNE BENZEMEZ... Kitaptaki en dehşet verici cümlelerden biriydi benim için.
Yazar kitapta bazı tarihi olayları da kurguyu zenginleştirmek için elbette dahil ediyor ama ne bir tarih ne bir kronoloji ne de bir isim zikretmiyor pek. (Geçmişe dair var bir iki isim , anlattığı döneme dair yok)
Osmanlı hanedanında Padişah olan kişilerin kardeşlerini taht kavgalarının önüne geçebilmek adına bugünkü tabiriyle "devletin bekası" adına katledişlerinin insan doğasında açtığı yara bir devlet adamı gözüyle değil de bir insan gözüyle değerlendirilip bazi insani duyguların izahı yapılmış. Tüm bu gelenek ve kanunlar içerisinde
10/10
Beğendi
·2026 6. kitabı
