Haykırmaz olsa da kulaklarından martılar
Gümbürdemez olsa da dalgaları kıyılarda;
İçeceklerin fışkırdığı yerde bir çiçek bile
Kaldırmaz olsa başını çarpan yağmura;
Deli de olsalar, ölü de çiviler gibi
Baş verecektir kişilikleri kır çiçeğinden sürer gibi;
Çıkaracaklardır güneşe, tükeninceye dek güneş,
Ölüme kalmayacaktır bu dünya.
Dylan Thomas
Düşüncelerde yaşamak ne demektir bilir misiniz? Sokağa çıktığınızda, “peşimde biri var mı?”diye düşünmeden yürümeyi, her köşesine anılarınızın sindiği mahallenize korkusuzca girmeyi, evinizin kapısını çekinmeden çalmayı, geceleri merdivenlerden gelen seslere aldırmadan bir çocuk gibi mışıl mışıl uyumayı yalnızca düşüncelerinizde canlandırmanın korkunçluğunu bilir misiniz? Yüreğinizin tüm dünyayı içine alacak kadar büyüdüğünü ve aynı anda bir toz zerresi kadar küçüldüğünü hissettiniz mi hiç? Mutluluk bu kadar mı uzak?
Bu hiç olmayan şey öyle apansız
geldi ki, hep kalakaldım orada
bilmeden ve kimse beni bilmeden
bir koltuğun altına saklanmışım.
Geceleyin yolumu yitirmişim gibi.
Pablo Neruda / Sait Maden
Arkadaşım güzel konuşurdu, cesurdu, sevimliydi. Kızlar hep ona âşık olurdu. Bir insanın yaşamını belirlemesi için bunlar yeterli mi sence? O da benim gibi yeterince okumamış, düşünmemiş, yaşamamıştım. İkimizde sürüklenerek gelmiştik buraya. Bıçak bıçağa girdiğimiz bir arbedeydi yaşam.