Bir şey noksandı, fakat bu neydi? Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğununun ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet, ümidini kesince, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüydüm.
Ama olsun, arkadaşlıkta fedakârlık lazımdır!
Fakat başka türlü yapabilmem için başka türlü bir insan olmam lazımdı.
İnsan münassbetlerinde bir noktada taş kesilmiş gibi kalınamayacağını, ileriye atılmayan her adımın insanı geriye götürdüğünü ve yakınlaştırmayan anların muhakkak uzaklaştırdığını.
İnsanlardan ne kadar uzak kaldıysam tabiata o kadar sokuldum.