Aşk her şeyi güzel kılıyordu. Güzelliğin aslında ne kadar içeride olduğunu ve insanın içindeki mutluluğun ya da mutsuzluğun dünyaya kaderini değiştirecek kadar sirayet ettiğini de böylece anlamış oldum.
İnsan bazen tanıdıklarındansa hiç tanımadığı birine kendini anlatmayı tercih edebilir diye düşündüm. Herkesin bazen kendinden bahsetmeye, konuşurken unuttuklarını hatırlamaya ihtiyacı olabilirdi.
Bazı şeyler hiç söylenmez. Yine de öyle olduğunu en baştan beri bilirsiniz. Bu, insanın başkalarına değil, en çok kendine oynadığı bir çeşit oyundur. Benim de kendime söylemekten kaçındığım pek çok şey vardı.
Bazı şeyler gerçek önemini yitirdiğinde birden önemli hale geliverir bizim için. Onlara anlamlar biçmeye çalışırken buluveririz kendimizi. Öyle olması icap ettiğine inandığımızdan olsa gerek, birdenbire kayıpların boşluğunu hissetme sevdasına kapılırız.