Niye yazıyorum? Sebebi yok. Sadece bakana, anlayana, bir göz kırpma o kadar. Hayat sadece taştan, topraktan, gerçekten ibaret değil. Onlar mağaranın duvarları. Sadece gerçek peşinde koşarsan mağaranın içinde yaşarsın ömrün boyunca. Dışarıyı hayallemek diye bir şey var. Güneşi, havayı, ruhu hayallemek, toz zerreciklerini, görünmezi , olmayanı hayallemek...
Ama ne yazık ki bu devirde vicdan, insan kararlarını değiştirmiyor. Sadece derinlerde bir yerlerde sızlıyor, sonra üstü çeşitli buluşlarla kapatılıyor. Böylece yolcu, tuttuğu yolda yürümeye devam ediyor.
Şüphe fena bir şeydir. Virüs gibi farkettirmeden vücuda girer ve yalnız insanın ruhunu değil, kalbini, aklını, bakışlarını, duruşunu, gecesini, gündüzünü, rüyalarını, hülyalarını, işini, gücünü, bugününü, yarınını, her şeyini etkiler.