Bir seferinde de, yazdıklarıma bakıp, “bu kadar duygu birikimini nasıl toparlıyorsun” demişti hocam.
“Annem sayesinde!” diyemedim. “Benimki gibi bir anneniz olsaydı, sizde neler neler yazardınız... Mutlu insanlar çok iyi yazamaz!” demeyi de gereksiz buldum.